De verloren interviewnotities van Jan
Gisteravond zat ik nog tot laat op mijn bureau, te werken aan het exclusieve verhaal over Jan, een 78-jarige gepensioneerde fabrieksarbeider die in de jaren 80 een staking leidde voor betere arbeidsomstandigheden. Ik had maandenlang met hem gepraat, opgenomen zijn verhalen over hoe hij zijn collega's bijeenbracht, zelfs toen de fabriekseigenaars dreigden met ontslagen. Alle notities, opnames en oude foto's waren opgeslagen in een versleuteld ZIP-bestand. Vandaagochtend wilde ik eindelijk het artikel opstellen, maar ik kon het wachtwoord niet meer onthouden.
Ik heb alle mogelijke combinaties geprobeerd: mijn geboortedatum, de naam van mijn kat, het postcode van mijn eerste huis. Niets werkte. De deadline is morgenochtend, en zonder dit bestand is het hele verhaal verloren. Ik stond op, liep door mijn kleine appartement, en begon te zweten. Wat doe ik nu?
Toen belde mijn collega Marie. Ik vertelde haar mijn probleem, en ze zei: "Probeer Catpasswd! Je hoeft geen software te downloaden, gewoon het bestand uploaden via de browser. Ik heb het vorige week gebruikt toen ik mijn eigen documenten niet meer kon openen."
Ik haalde diep adem en ging naar de website. Het was eenvoudig: ik uploadde het ZIP-bestand, koos de optie voor wachtwoordherstel, en wachtte. Na ongeveer twee uur kreeg ik een melding dat het bestand hersteld was. Ik opende het, en alle notities waren er nog, inclusief de handgeschreven opmerkingen die Jan me had gegeven.
Vandaag heb ik het artikel ingediend. Morgen staat het op de voorpagina. Jan belde me net, hij zei dat hij trots is dat zijn verhaal eindelijk verteld wordt. Als ik Catpasswd niet had gevonden, zou dit nooit zijn gebeurd. Het is geweldig dat je zo'n service hebt die zonder technische kennis werkt—het redde mijn verhaal, en meer nog: het redde het verhaal van een man die zijn hele leven voor anderen heeft gestaan.