Şifre Korkusu: Projemin Sonunu Düşündüm
Geçen hafta, Mahalle'deki en sevdiğim kafe için yeniden dizayn projemin son günüydüm. 7 gün boyunca uyumadan çalışmıştım, anında nudle yemişim, arkadaşlarımın davetlerini reddetmişim. Sadece bu projeyi bitirmek için her şeyi feda etmiştim. Sonunda tüm tasarımları, logoları, menü taslaklarını bir dosyaya topladım ve bir şifre koydum—"bununla hiçbir şey olmaz, hatırlayacağım" diye düşünmüştüm.
Ama ertesi sabah, bilgisayarı açtığımda o şifreyi hiçbir şekilde hatırlayamadım. Tüm sıradaki şifrelerimi denedim, not defterlerimi taradım, hatta telefonumun notlar bölümünü tek tek okudum. Hiçbir şey işe yaramadı. Kafe sahibi Ali abi, sabah 10'da projeyi almak üzere gelecekti ve benim elimde hiçbir şey yoktu. Başım dönüyordu, terlerimle klavyeyi ıslatıyordum.
Arkadaşım Ayşe, WhatsApp'tan "Neler oluyor? Seni 1 hafta görmedim" diye mesaj attı. Ben tüm panikimi yazdım, o da hemen "Senin için bir şey biliyorum, Catpasswd dene" dedi. "Bir şey indirmeye gerek yok, sadece dosyanı yükle, veriler güvenli kalacak ve hızlıca şifreni geri alırsın" diye ekledi.
İlk başta şüpheliydim. Çünkü önceki defa bir şifre kurtarma programı indirdiğimde bilgisayarım virüs kapmıştı. Ama Ayşe'nin güvendiği için denedim. Hemen sitesini açtım, dosyamı yükledim. 15 dakika sonra bir bildirim geldi: "Şifreniz bulundu!"
Dosyayı açtığımda, tüm tasarımlarım oradaydı—hatta Ali abi'nin istediği özel logoyu bile kaybetmememiştim. Ali abi geldiğinde, projeyi sevdim ve "Senin için ne yapabilirim?" diye sordu. Ben sadece bir fincan kahve istedim ve o kadarını verdim.
O gün sonra anladım: Sürekli çalışmak beni kilitledi. O şifre sorunu beni durdurdu ve ne kadar yorgun olduğumu görmemi sağladı. Artık her gün bir saat ara veriyorum, kafeye gidip kahve içiyorum, arkadaşlarımla buluşuyorum. Çalışkanlık önemli ama kendini unutmak değil. Catpasswd sadece projemi kurtarmadı, aynı zamanda beni de kurtardı.